Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/8481 K.2019/11638

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan verilen 05/02/2019 tarihli temyiz isteminin esastan reddine dair karara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 05/02/2019 tarih ve 2018/1883 - 2019/88 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen temyiz isteminin esastan reddine dair karara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, soyut beyanlara dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulduğuna yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;