Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/8792 K.2019/13638

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin beyanına göre, kapı ve camları kilitli olarak park edilen ve herhangi bir zorlama izinin olmadığı araçtan halıların çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK’nın 142/2-d maddesinindeki suçu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi uyarınca ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından; cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Yasa'nın 31/2 ve 31/3. maddelerinden sonra uygulanması gerektiği gözetilmeyerek TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması sonuç ceza miktarını değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuklar hakkında hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,