KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2019/8841 E., 2020/2178 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanıklar ... ve ... hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Dosya kapsamına göre müştekinin, olay günü tarlasında soğan hasadı yaptıktan sonra soğanların 300 çuvalını ilçe merkezindeki deposuna taşıyıp 500 çuvalını da tarlasında bıraktığı, daha sonra ilçe merkezine gidip eve dönüş yolunda ise yine tarlasının yanından geçerken tarlasında bir aracın olduğunu, bu araca iki kişinin soğan çuvallarını yüklediğini ve kırmızı renkle başka bir aracı da ana yolun kenarında beklediğini gördüğünü, çuvalların yüklenmesinden sonra tarladaki aracın hızla tarladan çıkarak Osmancık ilçesine doğru ilerlediğini, arkasından bekleyen aracın da gittiğini,
bu arada hemen jandarmayı arayarak olayı ihbar edip gidiş yönlerini söyleyerek aracı, jandarma sanıkların aracını takibe başlayana kadar takip ettiği ve kolluk görevlilerince suça konu soğan çuvallarıyla sanıklar Orhan ve ...'in kesintisiz takiple yakalandıkları, suça konu 73 adet soğan çuvalının müştekiye teslim edildiği,
müştekinin ifadesine göre tarlada bekleyen kırmızı renkli aracın da sanık ...'ın oğlu sanık ...'ye ait olup olay sırasında sanık ...'nin de orada olduğu ve gözcülük yapmak suretiyle eyleme iştirak ettiği gerek müşteki ifadesi gerekse sanıkların hem müşteki ile hem de birbirleri ile ve aşamalarda çelişen ifadeleri ile sabit olduğu anlaşıldığından sanık ... hakkında da mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2019/8841, K. 2020/2178, 10 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama