Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/8910 K.2019/13294

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Müştekinin aşamalardaki beyanında, 2 gün önce işe başlayan sanığın iş yerinden saya makinesi ile müşterilere ait 40 çift sayayı çaldığını ve eşyaların toplam değerinin 2.900 TL olduğunu belirtmesi ve sanığın alacaklı olduğunu belirttiği meblağın 700 TL olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 144/1-b maddesinin uygulanması koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin oluş ve dosya içeriğine uygun olan suç vasfına ve sübutuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesi gereğince tayin olunan 3 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 143/1. maddesi gereğince 1/12 oranında arttırım yapılırken, hesap hatası sonucu “3 yıl 3 ay” hapis cezası yerine “3 yıl 6 ay” hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,