Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/9007 K.2019/8440

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken, adli sicil kaydındaki mahkumiyetlerden en ağır ilam olan Ankara 14.Asliye Ceza Mahkemesinin 19/04/2011 tarih ve 2010/697 esas-2011/195 karar sayılı ilamındaki 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, hem Ankara 14.Asliye Ceza Mahkemesinin 19/04/2011 tarih ve 2010/697 esas-2011/195 karar sayılı ilamın, hem de Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/2008 tarih ve 2007/142 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanığın adli sicil kaydındaki Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/2008 tarih ve 2007/142 esas-2008/74 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına ve 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi gereğince,