Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/9037 K.2019/10104

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, dosyada yargılaması yapılan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer suça sürüklenen çocuk... ile birlikte birden fazla kişiyle iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu işlendiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmediğinin, ayrıca dosya kapsamına göre şikayetçinin soruşturma aşamasında 25.11.2007 tarihinde işyerini saat 22.00 sıralarında kapattığını, ertesi gün 26.11.2007 tarihinde saat 07.00'da iş yerine geldiğinde hırsızlık yapılmış olduğunu anladığını beyan ettiği,

olay anını gören veya duyan kimsenin ve olay anını ve zamanı gösterir kamera görüntüsünün bulunmadığı, UYAP kayıtlarına göre suç tarihinde gecenin 05.59'da bittiği, ayrıca suça sürüklenen çocuk ...'nın Cumhuriyet savcılığındaki ifadesinde eylemi sabaha karşı işlediklerini ve suça sürüklenen çocuk...'ın ise soruşturma aşamasında gündüz vakti olay mahallinde ...'i gördüğünü,

duruşmada ise olay günü sabah ezanı okunurken ...'i iş yerinin önünde işyerinin camlarının kırık ve ...'in cam batması nedeniyle ellerinde kan olduğu halde gördüğünü beyan etmesi karşısında mevcut delil durumuna göre eylemin hangi zaman diliminde gerçekleştiğinin belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği gündüz işlendiğinin kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 143/1 maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulduğunun belirlenmesi suretiyle yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15.04.2010 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 09.08.2012 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının 25.11.2007 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,