Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/9108 K.2019/11123

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 116/1 maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, 16/08/2006 olan suç tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması nazara alınmadan davanın düşürülmesi yerine sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 20/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.