Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/9161 K.2019/9488

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; şikayetçinin işlettiği kuaför dükkanına bir arkadaşının dayısı olan sanığın gelerek bir görüşme yapacağını söyleyip, şikayetçiden cep telefonunu istediği ve sanığın şikayetçinin verdiği cep telefonu ile konuşmak için dışarı çıkarak uzaklaştığı olayda sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında aynı Kanun’un 141/1. maddesi gereği hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.