Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/941 K.2019/9942

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık beyanı, kolluk tutanakları ve dosya kapsamına göre; eylemin saat 18.10 sıralarında gerçekleştiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihi olan 23.12.2014 tarihinde güneşin batış saatinin 16.32 olduğu, gece sayılan zaman diliminin ise saat 17.32'de başladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve tekerrüre esas alınan Antalya 14. Ceza Mahkemesinin 2011/299 Esas- 2011/577 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde yazılı ''hırsızlık'' suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının

anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.