Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/9473 K.2019/15866

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi hükümde sanık hakkında, mala zarar verme suçu açısından tekerrür hükmü uygulanmadığı ve kararın sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sonrası kurulan hükümde CMUK'nun 326/son maddesinde belirtilen kazanılmış hak gözetilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması ve hırsızlık suçu açısından, Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/545 Esas 2012/1051 Karar sayılı ve 02/11/2012 tarihli ilamından dolayı sanığın mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, anılan ilamda birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan,

5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan verilen mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasa'nın 322. maddesi uyarınca sanık hakkında hırsızlık suçundan tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan hüküm fıkrası çıkartılarak,

yerine “ Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/545 Esas 2012/1051 Karar sayılı ve 02/11/2012 tarihli ilamı ile işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasından dolayı sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ve mala zarar verme suçuna ilişkin hüküm fıkrasından “sanık hakkında Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/545 Esas ve 2012/1051 Karar sayılı hükmü ile verilen mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla;