Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/9550 K.2019/19323

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müşteki beyanı ve kolluk tutanakları içeriğine göre, kolluk görevlilerinin yanından koşarak geçen suça sürüklenen çocuğun peşinde müşteki olduğu halde kaçtığının görülmesi ve müştekinin telefonunun alındığını söylemesi üzerine, suça sürüklenen çocuğun yaşanan kovalamaca sonucunda üzerinde suça konu cep telefonu ile birlikte yakalandığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun müştekinin takibi sonrasında, kolluk görevlilerince kesintisiz takip sonucunda yakalanıp yakalanmadığının ve teşebbüs hükümlerinin koşullarının oluşup oluşmadığının tespiti bakımından, tutanak tanıklarının suça sürüklenen çocuğun ne şekilde yakalandığı hususunda dinlenilerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,