Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/967 K.2019/10683

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya içeriğine göre; sanığın, kapıları kilitli olup camı açık şekildeki bırakılan katılanın aracının açık olan camından elini uzatıp kapıyı içeriden açtığı, vites kolunun yanında bulunan yedek anahtarı alarak aracı çalıştırıp uzaklaştığı, katılanın aracının çalındığını kolluğa bildirmesi üzerine sanığın, üzerinde kontak anahtarı bulunan araçla yakalandığı olayda, eylemin TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-h maddesi gereğince uygulama yapılması,

2- Katılanın aracını saat 18.30 sıralarında sokağa park ettiği, saat 21.15’te aracının başına geldiğinde aracın yerinde olmadığını görüp kolluğa bildirmesi ve UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 17.39'da başladığının anlaşılması karşısında; eylemin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılmaması,