Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/9805 K.2020/819

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile artırım yapılırken uygulama maddesinin 143/1 yerine 43/1 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, aynı Kanun’un 61/5. maddesine aykırı olarak, Kanun’un 143. maddesinin, 35. maddesinden sonra uygulanması sonuç ceza miktarını değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına göre Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/10/2008 tarih, 2007/424 E.,2008/413 K. sayılı ilamı ile verilmiş, 29/12/2008 tarihinde kesinleşen ve 05/09/2012 tarihinde infaz edilen 2 yıl 22 gün hapis cezasının daha ağır olması nedeniyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/04/2010 tarih, 2008/1195 E., 2010/274 K. sayılı ilamı ile verilmiş 28/07/2010 tarihinde kesinleşen 5 ay hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/04/2010 tarih, 2008/1195 E., 2010/274 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine Bakırköy 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/10/2008 tarih, 2007/424 E.,2008/413 K. sayılı ilamı ile verilmiş 2 yıl 22 gün hapis cezasına ilişkin kararın mükerrirliğe esas alınmasına,