Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/9842 K.2019/18746

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesi uyarınca yapılan ½ oranındaki artırımda bir isabetsizlik olmadığından tebliğnamedeki “ suç tarihinde 6545 sayılı yasanın yürürlüğe girmediği dikkate alındığında TCK'nun 143/1 maddesi gereğince en fazla 1/3 oranında artırım uygulanabileceğinin gözetilmemesi” şeklindeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp rapor aldırılmasının zorunlu olmadığı ancak rapor aldırılmaması halinde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e ve 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 4 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 35. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 3 yıl yerine 1 yıl 6 ay hapis cezasına, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 2 yıl yerine 1 yıl hapis cezasına ve sonuç olarak 7.300,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,