Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/9874 K.2020/985

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın oluş şekli ve toplanan delillere göre; mağdurun kaldığı apartın depo kısmına içinde beyanına göre 3.000 TL değerinde elbiselerin bulunduğu iki adet bavulunu bıraktığı, daha sonra kendisiyle aynı apartta kalan sanıklardan ...'ın apart sahibi olan tanık ...'dan bavulları alıp alamayacağını sorduğu, tanık ...'ın ona mağdura sorarak almalarını söylediği; ancak sanığın mağdura ait bavulları aldığı, birisini diğer sanık ...'ye verdiği, bavullarla birlikte aparttan her iki sanığın ayrıldıkları, aradan bir süre geçtikten sonra mağdurun tanık ...'dan bavullarını istemesi üzerine bavulların içinde elbise olmaksızın boş olarak mağdura verildiği,

tanık ...'ın aşamalardaki beyanında, sanıklara ait odada bulduğu kıyafetleri çöpe attığını beyan ettiği, sanık ...'ın aşamalardaki beyanında, müştekiye ait bavulları aralarında yakınlık sebebiyle ona ulaşamaması kaynaklı olarak aldığını beyan ettiği, sanık ...'ın ise, mağdura ait valizden çıkan eşyaları bazanın altına koyduğunu, tanık ...'ın da bunları çöpe attığını beyan ettiği, mağdurun ise 13/07/2015 tarihli dilekçesinde, sanıkları tanıdığını, aralarında iletişim kopukluğundan dolayı yanlış anlama olduğunu, zararının sanıklar tarafından giderildiğini ve şikayetçi olmadığını belirttiği, sanıklar ile mağdurun birbirlerini tanıması,

mağdur dilekçesinin içeriği, mağdurun beyanlarında bahsi geçen kıyafetlerin tanık ... tarafından çöpe atılması, tanık ...'ın sanıklar ile örtüşen beyanları ve mağdurun zararının giderilmesi karşısında, sanıkların hırsızlık kastıyla hareket etmediği anlaşılmakla, sanıklar hakkında manevi unsur yokluğu sebebiyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,