Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/9977 K.2019/16931

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece 09.03.2016 tarihli ek karar ile temyiz talebinin -anılan hükmün temyizi kabil olmadığından bahisle- reddine karar verildiği ve bu ek kararın sanık müdafiine tebliğ edildiği, ancak sanık müdafiinin bu ek karara ilişkin bir temyiz talebinin bulunmadığı, böylelikle sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesi kapsamı dışında kaldığı belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmün, gerekmediği halde 22/03/2016 tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilmesi üzerine sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmış ise de; sanığa cezaevinde yapılan tebligatın ayrıca temyiz hakkı vermeyeceği nazara alınarak, 04/03/2016 tarihinde tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 25/03/2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanığın temyiz istemi ile sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Sanık ...’ın hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan ...Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda başka suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 18/02/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

b) 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanık ...’nın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Sanık ...’nın üzerine atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde “altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası” yaptırımının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasa'nın 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda, hükümde sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı hapis cezası yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, adli para cezasının, gün sayısının farklı bir gerekçe gösterilmeden alt sınır olan 5 gün yerine, 30 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

d) Sanık ...’nın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ...2.

Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 22.07.2014 karar tarihli ve 2014/350 Esas - 2014/472 Karar sayılı ilamı uyarınca verilen 2 ay hapis cezasının TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 24/10/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağının ve bu durumda sanığa ait adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başka bir sabıkasının olmaması nedeniyle

tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının nazara alınmasında zorunluluk bulunması,