Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/9998 K.2019/12497

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 116/2-4 ve 119/1-c maddelerine uyan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığı bozma suçlarında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 E., 2012/1842 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK'nın 143, 116/4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen "suçların gece vakti ve birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi"nin, suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli halleri olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğa verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.