Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/10046 K.2021/2480

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulurken, sanığın birden fazla polis memuruna karşı tek bir fiil ile eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesi uygulanmaması suretiyle, eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının kasten yaralama suçu yönünden uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığının temyiz itirazlarına gelince;

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi İçişleri Bakanlığının gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK.nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;