Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/10156 K.2021/1973

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Sanık hakkında katılan ...’a yönelik hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümler için sanığın temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanığın katılan ...’a sokakta hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında hakaret suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 125/4 maddesi gereği arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik sanığın ve müşteki İçişleri Bakanlığının temyiz istemlerinin incelenmesinde,

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan müşteki İçişleri Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, yapılan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade işlemi üzerine müşteki İçişleri Bakanlığı vekilinin 05/09/2019 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, müşteki kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,