Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/10163 K.2020/14461

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 4. fıkrası gereğince, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden aynı maddenin 1. fıkrasında sayılan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi ve 15-18 yaş grubunda olup ceza sorumluğu bulunan ve mahkumiyetine karar verilen suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11. maddesine aykırı olarak aynı Kanun’un 5/1-a maddesindeki danışmanlık tedbirinin de uygulanmasına karar verilmesi,

ayrıca daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi hususlarında mahallince kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği mümkün görülmüştür.

Danışmanlık tedbirine hükmedilmesi nedeniyle mala zarar verme suçundan verilen kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...’in eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 31/3. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının suçun işlendiği tarih olan 06/09/2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,