Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/10180 K.2020/11301

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik müşteki İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Müşteki vekilinin yokluğunda verilen ve 31/10/2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 11/11/2019 tarihinde temyiz etmesi karşısında, temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında 2911 sayılı Kanun'un 28/1 maddesinde düzenlenen suçtan verilen kovuşturmanın ertelenmesine dair kararlara yönelik sanıklar müdafiinin; sanık ... hakkında 2911 sayılı Kanun'un 33/1-1 maddesinde düzenlenen suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik sanık müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Sanıklar ... ve ... hakkında 2911 sayılı Kanun'un 28/1 maddesinde düzenlenen suçtan verilen kovuşturmanın ertelenmesine dair kararlara ilişkin olarak.

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararlar anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi karşısında durma kararı niteliğinde olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan, olmadığı; yine benzer şekilde sanık ... hakkında 2911 sayılı Kanun'un 33/1-1 maddesinde düzenlenen suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından,

5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanıklar müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

III- Sanıklar ... ve ... hakkında 2911 sayılı Kanun'un 33/1-1 maddesinde düzenlenen suçtan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz istemlerinin incelenmesinde:

1-Sanıklar hakkında 2911 sayılı Kanun'un 28/1 maddesinde düzenlenen 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre kovuşturmanın ertelenmesine karar verildiği, sanıkların aynı zamanda 2911 sayılı Kanuna aykırı şekilde izinsiz toplantı ve gösteri yürüyüşü yaptıkları sırada, taş kullanmak suretiyle, 2911 sayılı Kanun'un suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 33/1-1 maddesinde düzenlenen suçu işlediklerinin anlaşılması karşısında;

bu kapsamda yapılan toplantı ve gösterinin mutat ve meşru bir düşünce ve kanaat açıklama yöntemi olması nedeniyle, sanıklara yüklenen 2911 sayılı Kanunun 33/1-1 maddesinde düzenlenen suçun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre;

hükümden önce 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.09.2014 tarih, 96-375 ile 147-36 sayılı ve 11.07.2014 tarih, 386-353 sayılı kararı karşısında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suç tarihinde sanıkların eylemlerinin 2911 sayılı Kanun'un 33/1-1 maddesini oluşturduğu, ancak karar tarihinden önce 04/04/2015 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6638 sayılı Yasanın 8. Maddesiyle değişik 2911 sayılı Yasa'nın içeriğinde değişiklik yapılması ve sanıkların eylemlerinin yeni düzenleme ile aynı Kanun'un 33/a, maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun anlaşılması karşısında; sanıkların hukuki durumlarının 5252 sayılı Kanun'un 9/2, TCK'nın 7/3 maddeleri uyarınca değerlendirilmesinde zorunluk bulunması,