Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/10254 K.2021/10688

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar...ve ...müdafiilerinin temyiz istemlerinin yalnızca beraat eden sanıklar...ve ...lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ... yönünden 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ...’e yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafiilik ücretinin, CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında mahkemece sanığı savunmak üzere müdafiin görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesi ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendilerini vekil ile temsil ettiren sanıklar...ve ...lehine maktu vekalet ücretlerine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,