Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/10276 K.2020/8945

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın kamu malına zarar verme eylemine karşı katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olup, 5271 sayılı CMK'nın 260/1 maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunan müşteki ...’nın, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilemediği, yapılan iade işlemi üzerine hükmü temyiz ederek davaya katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, aynı Kanun'un 237/2 maddesi uyarınca müşteki ...’nın sanık hakkında açılan davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

18/06/2014 tarihinde kabul edilip, 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “ Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, “taksitlerden birisinin süresinde ödenmemesi halinde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” şeklinde hükümler kurulması,