Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/10330 K.2021/7295

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, ... Devlet Hastanesi beyin cerrahi servisinde refakatçi olarak bulunan müştekinin cep telefonu çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda; sanıklar açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği bir saatte hastaneye girmiş olsa da; sanığın açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin giremeyeceği refakatçi odasından suça konu telefonu çalarak hırsızlık suçunu gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında;

sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 119/1-c maddesi gereğince konut dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının,

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

10/10/2015 tarihli Değer Tespit ve Teslim Tutanağı'nda suça konu telefonun 2. el olarak 50 TL karşılığında alınıp satılabileceğinin belirtilmesi ve müştekinin de soruşturma aşamasında cep telefonunun tuşlu ve eski olduğunu beyan etmesi karşısında; hırsızlık konusu malın değerinin az olması ve Dairemizce de Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 gün ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı da dikkate alınarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,