KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/10431 E., 2021/9404 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Nisan 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık hakkında hırsızlık suçunu gece vakti işlemiş olmasından dolayı, 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesi gereğince artırım yapılırken, anılan maddenin suç tarihinde yürürlükte bulunan haline göre en fazla cezanın 1/3'üne kadar artırılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,
2-Dosya kapsamına göre, suç tarihinde müşteki ...’ın fotoğraf çekmesi için fotoğraf makinesini arkadaşı tanık ...’ya verdiği, olay yerinde bulunan sanığın, tanık ...’in elinden fotoğraf makinesini çekip aldığı, tanığın ve sonrasında müştekinin fotoğraf makinesini geri istediği ancak sanığın fotoğraf makinesini vermediği, müştekinin polise haber vermek için tanık ile olay yerinden ayrılıp yürüdükleri sırada polis ekibini görüp şikayetçi olduğu, bu sırada sanık ve arkadaşlarının bir taksiye bindiği, polis ekibinin sanığın bindiği taksiyi durdurarak sanığı yakaladığı ancak üst aramasında fotoğraf makinesinin bulunamadığı,
ertesi gün taksi şoförü tanık ...’nın aracı temizlerken koltuk arkasında fotoğraf makinesini bularak polise teslim ettiğinin anlaşıldığı olayda, hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/10431, K. 2021/9404, 28 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama