KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/10456 E., 2020/5076 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında müştekilere yönelik hırsızlık suçlarından, 17/02/2009 tarih ve 2007/180 E., 2009/196 K. sayılı karar ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların kesinleştiği 05/06/2009 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içerisinde 19/07/2011 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulan Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/06/2015 tarih, 2013/164 E., 2015/638 K. sayılı mahkumiyetine konu suçun,
5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde tanımlanan dolandırıcılık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığı ve UYAP incelemesinde sözkonusu dava hakkında 03/05/2017 tarihli ek kararla uzlaşma sağlandığından bahisle düşme kararı verildiği,
ancak sanığın UYAP’ta kayıtlı güncel adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde 25/07/2011 tarihinde işlediği nitelikli dolandırıcılık suçundan 24/01/2020 tarihinde kesinleşen Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 2018/373 E., 2019/510 K. sayılı mahkumiyet hükmünün bulunduğu ve bu mahkumiyeti esas alındığında sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 05/06/2009 tarihinde zamanaşımının durduğu ve denetim süresi içerisinde ikinci suçun işlendiği 25/07/2011 tarihinde yeniden işlemeye başladığı, bu nedenle zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın, pasaj içerisinde bulunan iş yerinden müştekilere ait cep telefonlarını çalması biçimindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,
2- Suça konu cep telefonlarının sanığın kardeşi tarafından soruşturma aşamasında iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında, etkin pişmanlık nedeniyle indirim yapılırken TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması yerine 168/2. maddesindeki ½ oranı üzerinden indirim yapılarak fazla ceza tayini,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/10456, K. 2020/5076, 3 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama