KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/1053 E., 2020/2327 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 03/09/2019 tarihli ve 2019/2431 E., 2019/1497 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,
II-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Mahkemenin delilleri kabul ve değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmadığı gözetilerek, tebliğnamedeki sanıklar ..., ..., ... yönünden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, mahkumiyet kararının verilmesine yeterli delillerin bulunmaması, somut neden yok iken teşdit uygulanması, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, sanıklar ..., ..., ... müdafiinin temyiz isteminin diğer sanık ... 'ın suç attığına, bilirkişi raporunca sanıkların teşhise yönelik herhangi bir kesinliğin bulunmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/1053, K. 2020/2327, 11 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama