Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/10625 K.2021/10011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Katılan vekilinin temyiz isteminin kapsamının beraat hükümlerine ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 2-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve suç tarihine göre uzlaşma kapsamında olmayan mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraat, mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verildiği, mala zarar verme suçunun suç tarihine göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile,

CMK’nın 253/3. maddesinde yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin madde metninden çıkarılması dolayısıyla mala zarar verme suçunun da uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve hırsızlık suçundan beraat kararı verilmiş olması karşısında, 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca mala zarar verme suçuna ilişkin olarak usulünce uzlaştırma işlemleri yerine getirilip, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,