Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/10721 K.2021/7628

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına göre Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/04/2013 gün ve 2013/27 E.- 2013/277 K. sayılı ilamında yer alan iftira suçundan verilip 15/10/2014 tarihinde kesinleşen 10 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/09/2013 gün ve 2012/1120 E. - 2013/504 K sayılı ilamına konu 6000 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/04/2013 gün ve 2013/27 E.- 2013/277 K. sayılı ilamında yer alan iftira suçundan verilip 15/10/2014 tarihinde kesinleşen 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,