Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/10762 K.2020/7530

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, müştekinin ikametinin girişindeki beton direğe bağlayarak bıraktığı bisikletini çaldığı olayda; eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında aynı Kanun’un 141/1. maddesi gereği hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

2- Sanık hakkında 26.06.2008 tarihli karar ile hırsızlık suçundan TCK’nın 141/1, 143 ve 62. maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezasına, mala zarar verme suçundan ise aynı Kanun’un 151/1. ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilerek “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verildiği, sanığın denetim süresinde yeniden suç işlemesi karşısında açıklanması geri bırakılan hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince aynen açıklanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm açıklanırken aynı Kanun’un 168/1. maddesi uygulanmak suretiyle 4 ay 20 gün hapis cezasına, mala zarar verme suçundan ise 3 ay 26 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle kararın değiştirilmesi,

3- Dosya içerisinde yer alan 03.06.2007 tarihli değer tespit tutanağında bisikletin 60,00 TL değerinde olduğununun tespit edilmesi nedeniyle, suça konu eşyanın değerinin az oluşu göz önüne alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,