Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/10844 K.2020/8810

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. 5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; hükümlünün müştekinin iş yerine, diğer sanık Aydın YÜKSEL ile birlikte, kepenk kilidini ve iş yeri camını kırarak girip içeriden suça konu malzemeleri çaldıklarının anlaşılması karşısında;

eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c, 151/1 maddelerinde tanımlanan, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu nazara alınarak 5252 sayılı Yasa'nın 9/3 maddesi uyarınca, 765 sayılı ve 5237 sayılı TCK'nın ilgili tüm hükümlerinin olaya uygulanması ve her iki yasaya göre verilecek cezaların, denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,