Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/10897 K.2020/10168

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Nüfus kayıt örneğine göre 01/01/2000 doğumlu olduğu anlaşılan ve suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-e, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26/07/2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1-Suça sürüklenen çocuk ...’ın aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçu kabul etmediği, diğer suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...’un ifadelerinde suça sürüklenen çocuk ...’i suçlayıcı beyanlarının bulunmadığı, mağdur ...’ın aşamalardaki ifadeleri ve fotoğraf teşhis tutanağı içeriğinden, mağdur ...’ın kullanımındaki motosikletin çalınmasından sonra mağdur ...’ın çevre mahallelerde yaptığı araştırmada,

diğer suça sürüklenen çocuk ...’in suça konu motosikleti iterek götürdüğünü gördüğü ve suça sürüklenen çocuk ...’in ikametinin bodrumu önünde suça sürüklenen çocuk ... olduğu değerlendirilen kişinin de bulunduğu ve motosikleti birlikte bodruma koyarken gördüğünün anlaşıldığı, bu hususun MOBESE kamera kayıtlarının incelenmesinden de tespit edildiği,

ancak suça sürüklenen çocuk ...’in, diğer suça sürüklenen çocuk ...’in ikametinin önünde bulunması ve motosikleti diğeri ile birlikte ikametin bodrumuna koymaya çalıştığının tespiti dışında, suça sürüklenen çocuk ...’in motosikleti mağdur ...’ın park ettiği yerden çaldığına veya suça iştirak ettiğine veya motosikleti suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte olay yerinden, suça sürüklenen çocuk ...’in evinin bodrumuna getirdiğine dair dosya kapsamında yeterli delilin bulunmadığı nazara alınarak,

suça sürüklenen çocuk ...’in soruşturma aşamasında alınan ifadesinde ve sanık ...’un kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde ismi geçen ve motosikleti çaldığı iddia edilen Sezgin Avcı isimli kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...’tan sorularak ve kolluk marifetiyle de araştırılarak, belirtilen kişinin tespiti halinde, olaya ilişkin tanık sıfatıyla dinlenilmesi ve sonucuna göre deliller bir bütün halinde değerlendirilerek suça sürüklenen çocuk ...’ın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Hüküm tarihinde aynı yargı çevresinde bulunan Burhaniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’e duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 18/12/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

3- Kabule göre de;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...’ın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,