Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/10910 K.2021/8566

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, müşteki ...’in cadde üzerine park ettiği otomobilinde bulunan oto teybini gündüz çalması şeklinde gerçekleşen olayda müştekinin kollukta 15.12.2014 tarihli ifadesinde “ aracının sağ arka kapı kilidinin zaman zaman çalışmadığını, olaydan önce aracını park ettikten sonra kapılarını kontrol etmeden oradan ayrıldığını ” beyan ettiği, 14.10.2015 tarihli 1. celsede, “ aracının sol arka kapısının kilitlenmediğini, bu açık bırakılan kapıdan suça sürüklenen çocuğun girdiğini ” ifade ettiği, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda “ kapısı açık olan otomobilden oto teybini çaldığını ” savunduğu,

dosya içerisindeki 15.12.2014 tarihli Olay, Yakalama, Görgü Tespit Ve Rızaen Teslim Tutanağı’na göre “ olaydan sonra suça konu otomobil üzerinde yapılan incelemede, otomobilin kilit aksamlarında herhangi bir zorlama izinin olmadığının tespit edildiği ” anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun muhafaza altına alınma imkanı olan oto teybini çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 141/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 31/2, maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, 21.12.2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,