Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/10944 K.2021/7646

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/515 Esas ve 2012/1073 Karar sayılı ilamı mükerrir olduğu kabul edilmiş ise de; UYAP üzerinde yapılan sorgulamada ilamın sanığın taraf olduğu bir dosyaya ait olmaması sebebiyle bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı,ancak sanığın adli sicil kaydına göre İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2013 tarih, 2009/1627 E. 2013/655 K. sayılı ilamı ile özel beceri ile hırsızlık suçundan verilen ve 10/09/2013 tarihinde kesinleşen 2 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA,ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak “ İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2013 tarih, 2009/1627 E. 2013/655 K. sayılı ilamı ile özel beceri ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınmasına,ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,