Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/11130 K.2020/12501

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tüm dosya kapsamına göre; müştekiye ait araçtan suça konu paranın çalındığı zaman diliminin belirlenemediğinin anlaşılması karşısında; müşteki ile suça sürüklenen çocuğun bu hususta yeniden beyanının alınmasından sonra, eylemin gece vakti işlendiğinin tespit edilmesi halinde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanması, gündüz vakti işlendiğinin tespiti halinde ise.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Suça sürüklenen çocuğun savunması sırasında, müştekinin zararının babası tarafından karşılandığını belirtemesine rağmen; müştekinin 16/04/2015 tarihli duruşma zaptına aktarılan beyanından suça sürüklenen çocuğun savunmasında bildirdiği hususun doğru olup olmadığının net olarak tespit edilemediğinin anlaşılması karşısında; öncelikle suça konu zararın karşılanıp karşılanmadığının belirlenmesi, karşılandı ise etkin pişmanlığın kovuşturma başlamadan önce gerçekleşmiş olması durumunda TCK’nın 168/1., kovuşturma başladıktan sonra gerçekleşmiş olması durumunda ise aynı Kanun’un 168/2. maddesinin suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,