Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/11190 K.2020/6930

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan değer azlığı nedeniyle indirim yapılırken 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulama maddesi olarak kararda yazılmamış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 145, 31/3 ve 62. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 1 yıl 15 gün hapis cezası üzerinden, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 6,000 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken,

suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca önceki hüküm suça sürüklenen çocuk açısından kazanılmış hak doğurduğundan neticeden 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise 6,000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, "suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 145, 31/3. ve 62. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 1 yıl 15 gün hapis cezası üzerinden, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanun’un 116/4, 119/1-c,