Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/11272 K.2020/14550

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01/09/2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 28/06/2014 günü yeniden işlemeye başladığı ve sanığın müştekiye ait işyerine müşteri gibi girerek,

müştekinin cep telefonunu çalması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin 765 sayılı Kanun'un 491/3, 522. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, maddesine uyduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK'nın 491/3 maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince hesaplanan 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e,

67/3-4. maddeleri gereğince hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımından daha lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen ve eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/3, 522. maddelerindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince hesaplanan 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının, suç tarihi olan 03/05/2005 tarihinden tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,