Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/11284 K.2020/12361

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemece 30.04.2014 tarih ve 2014/27 Esas, 2014/214 Karar sayılı ilam ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 14.06.2014 tarihinden itibaren denetim süresi içerisinde 20.02.2015 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle bildirim yapılan Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.11.2015 tarih 2015/352 Esas ve 2015/573 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde tanımlanan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığı ve UYAP incelemesinde ilgili dava hakkında uzlaşmaya dair verilen bir ek karara rastlanılmadığı, ancak suça sürüklenen çocuğun güncel adli sicil kaydına göre, 3 yıllık denetim süresi içinde Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/10/2016 tarihli, 2016/246 Esas, 2016/304 Karar sayılı ilamına göre 30/06/2016 tarihinde yağma suçunu işlediği ve açıklanması geri bırakılan kararın açıklanma koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,