Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/11348 K.2020/7569

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdurlardan ...'un olay günü evine saat 02.30'da geldiğinde evinde herhangi bir olumsuz durumun olmadığını, ancak sabah uyandığında hırsızlık olayını fark ettiğini beyan etmesi, mağdurlardan ...'ın olay günü saat 01.00'da yattıklarını, sabah kalktıklarında hırsızlığın olduğunu fark ettiklerini beyan etmesi,

mağdurlar ... ile ...'ın hırsızlığı sabah saatlerinde fark ettiklerini beyan etmeleri, hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilen suça sürüklenen çocuk ...'ın aşamalardaki tüm beyanlarında saatini tam olarak hatırlayamadığı gece geç bir saatte sanığın kendisini uyandırdığını ve hırsızlık yapacaklarını söylediğini ve sonrasında da mağdurların evlerine tek tek gidip hırsızlık suçunun işledikleri yönündeki beyanı ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alındığında gece vaktinin saat 04.49'da bittiğinin anlaşılması karşısında;

eylemlerin işlendiği saatin kesin olarak belirlenememesi nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince, suçların gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c. maddelerindeki hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 08/07/2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,