Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/11365 K.2021/10608

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in 14/01/2019 tarihli eski hale getirme ve temyiz talepli dilekçesinin 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olduğu anlaşılmakla; sanık ...’in yokluğunda verilen 30/09/2015 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekirken, bu şerh düşülmeden yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında;

eski hale getirme isteminin kabulü ile yapılan tebliğ işleminin hukuken geçersiz ve sanık ...’in 14/01/2019 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;