Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/11385 K.2021/11660

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I – O yer ... savcısının temyiz isteminin incelenmesinde,

07.12.2015 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra 14.01.2016 tarihinde temyiz eden o yer ... savcısının temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II – Sanığın temyiz isteminin incelenmesine gelince,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin ... Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. İddianame içeriğine göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması talebi ile dava açıldığı halde, ek savunma hakkı tanınmadan sanığın iki kez cezalandırılmasına karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

2. 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesine göre artırım oranının suç tarihi itibarıyla 1/2 olduğu gözetilmeden 1/6 oranında artırım yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,