Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/11442 K.2021/11478

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin 21.01.2016 tarihli dilekçesi ile suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçu ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- İddianamede, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, suça sürüklenen çocuklara anılan maddenin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet kararları verilerek CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,

2- Suça sürüklenen çocuk ...'ın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar varsa da, atılı suçun 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinin yürürlüğe girmesinden önce işlendiği dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinde belirtilen “denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez” nesnel koşulunun bulunmadığı,

bu nedenle suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde belirtilen diğer koşulların oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın varlığı nedeniyle” biçimindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle, suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,