Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/11458 K.2021/15442

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükmedilen cezaların türü ve süresine göre sanık ...’in duruşmalı temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede; I- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine uygun mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g. maddesiyle hükmolunan 5 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 143/1. maddesiyle 1/2 oranında artırım yapılması sırasında 7 yıl 15 ay hapis yerine 8 yıl 3 ay hapis cezasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de, bu hatanın 62. madde ile yapılan indirime ilişkin sonraki uygulamayla düzeltilmesi karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,