Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/11631 K.2020/10603

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlü hakkında Kapatılan Kadıköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2000 tarihli ve 2000/588 Esas, 2000/615 Karar sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu, hükümlünün temyiz istemi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 18/04/2001 tarihli ve 2001/6983 Esas, 2001/6611 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verildiği,

kararın kesinleşmesinden sonra yapılan uyarlama yargılaması neticesinde İstanbul Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2015 tarihli ve 2015/116 Esas, 2015/717 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın hükümlü lehine olduğu kabulüyle hükümlü hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet hükümlerinin kurulduğu,

hükümlünün 21/10/2019 tarihli ve devamında sunduğu dilekçelerinde her ne kadar Kapatılan Kadıköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2000 tarihli ve 2000/588 Esas, 2000/615 Karar sayılı kararında yasa yolu bildiriminin usulüne uygun olmadığı ve kesinleşmediğinden bahisle temyiz isteminde bulunmuş ise de anılan kararın hükümlünün temyizi üzere Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiş olması da nazara alınarak, hükümlünün temyiz isteminin mahkemenin 17/12/2015 tarihli uyarlama kararına ve 10/12/2019 tarihli ek kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Hükümlünün 21/10/2019 tarihli temyiz istemi üzerine Mahkemenin 10/12/2019 tarihli ve 2015/116 Esas, 2015/717 Karar sayılı ek kararı ile hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından hükümlünün temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın 18/12/2019 tarihinde tebliği üzerine hükümlünün 19/12/2019 tarihli dilekçesi ile ek kararı temyiz ettiğinin anlaşıldığı, tebliğnamede hırsızlık suçundan verilen ek karara yönelik temyiz istemi ile ilgili görüş belirtildiği ancak konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen ek karara yönelik temyiz istemi ile ilgili görüş belirtilmediği belirlenmekle;