Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/11901 K.2021/12655

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 27.07.2014 tarihli Olay Yeri, Yakalama, Üst Arama ve Teşhis Tutanağı ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde yankesicilik olaylarının artması sebebiyle kalabalık yerlerde tedbir alan kolluk görevlilerinin sanığı durakta bekleyen kişilerin ceplerini yokladığını fark etmeleri üzerine göz takibine aldıkları, bir müddet sonra sanığın minibüse binerek müştekinin cebindeki parayı çaldığını görmeleri üzerine minibüsten aşağı indiği esnada kesintisiz takip sonucu yakaladıklarının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun kalkışma aşamasında kaldığı gözetilmeyerek, sanık haklarında TCK’nın 35/2. maddesinin uygulanmaması,

2- Müştekinin aşamalarda minibüse 21.30 sıralarında bindiğini beyan etmesi, 27.07.2014 tarihli Olay Yeri, Yakalama, Üst Arama ve Teşhis Tutanağında da snığın 21.50 sıralarında yakalandığının belirtilmesi, UYAP'dan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde yaz saati sebebiyle gece vaktinin saat 20.25’de başladığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçu gece vakti işlendiği halde, sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,