Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/12001 K.2020/9462

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ...’ın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Dosya kapsamından ve UYAP’tan yapılan incelemede, yaşının onsekizden küçük olması nedeniyle hakkında ayrı kamu davası açılan olayın diğer fail suça sürüklenen çocuk ...’in yargılandığı Trabzon Çocuk Mahkemesi’nin 2015/96 Esas, 2015/143 Karar sayılı dava dosyasında dinlenen müşteki ...’ün 14/05/2015 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, olay nedeniyle 4-5 TL zararının olduğunu ve suça sürüklenen çocuk ...’in annesinin bu zararı duruşma tarihi olan 14/05/2015 tarihinde giderdiğini beyan ettiği, müştekinin beyanına göre zararının tamamının giderildiği,

sanık ...’ın zararın giderilmesine herhangi bir karşı duruşunun bulunmadığı ve sanık hakkında düzenlenen iddianamenin kabul tarihinin 05/05/2015 olup zararın kovuşturma aşamasında giderildiği anlaşılmakla; sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,