Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/12114 K.2020/10073

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/237 Esas, 2013/27 Karar ve 20/02/2013 tarihli kararı ile hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

kararın kesinleştiği 04.03.2013 tarihinden itibaren 3 yıllık denetim süresi içerisinde 25.05.2015 tarihinde kasten yaralama suçunu işlemesi nedeniyle bildirim yapılan Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/773 Esas, 2015/1363 Karar ve 12.11.2015 tarihli mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 86/2,

86/3-a-e maddelerinde yazılı kasten yaralama suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası suça sürüklenen çocuklar hakkında üst sınırı 3 yılı geçmeyen hapis ve adli para cezasını gerektiren suçların uzlaşma kapsamına alındığı ve UYAP incelemesinde ilgili dava hakkında uzlaşmaya dair verilen bir ek karara rastlanılmadığı,

ancak suça sürüklenen çocuğun güncel adli sicil kaydına göre, 3 yıllık denetim süresi içinde Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/05/2014 tarihli, 2014/263 Esas, 2014/364 Karar sayılı ilamına göre 05/04/2014 tarihinde TCK’nın 142/1-b ve 116/1 maddesinde düzenlenen suçları işlediği ve açıklanması geri bırakılan kararın açıklanma koşullarının oluştuğu; suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 04/03/2013 tarihinde zamanaşımının durduğu ve denetim süresi içerisinde ihbara konu olacağı tespit edilen ikinci suçun işlendiği 05/04/2014 tarihinde yeniden işlemeye başladığı,

bu nedenle zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Adli Emanetinin 2012/518 sırasında kayıtlı olan emanet eşyalar ile ilgili olarak mahkemesince zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3. Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün gerekçe kısmında ve hüküm fıkrasında “konut dokunulmazlığını ihlal suçundan“ eylemine uyan 5237 Sayılı TCK.nun 116/1 maddesi gereğince, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araç, suçun işlendiği zaman ve mekan, suç konusunun değeri ve önemi, zarar ve tehlikenin ağırlığı, kastın yoğunluğu, sanığın amacı ve suçun işleniş şekli ve özelliği dikkate alınarak, takdiren alt sınırdan cezanın tayin edildiği” belirtildiği halde, suç tarihi itibariyle de anılan suçun cezasının alt sınırının 6 ay olması karşısında, hüküm fıkrasında TCK’nın 116/1 maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi,