Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/12120 K.2020/8800

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2012 tarih, 2012/11 Esas ve 2012/255 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2012 tarih, 2012/11 Esas ve 2012/255 Karar sayılı ilamındaki hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 3 ay hapis cezası tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II. Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince,

Suça sürüklenen çocuk ...’ın nüfus kaydına göre 01.01.2000 doğumlu olup 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle 15.07.2015 ve 01.09.2015 tarihli duruşmaların kapalı yerine açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin gerekçe kısmında “suçun işleniş biçimi gözetilerek alt sınırdan cezalandırılmalarına karar verildiği” belirtildiği halde, suç tarihi itibariyle de anılan suçun cezasının alt sınırının 6 ay olması karşısında, hüküm fıkrasında TCK’nın 116/1 maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle hükümlerde çelişkiye sebebiyet verilmesi,

2. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2012 tarih, 2012/11 Esas ve 2012/255 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3. Suçu işlediği tarihte 15 yaşını doldurup, 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlerde TCK’nın 31/3. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

4. 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesinde yer alan "Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

5. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,