Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/12182 K.2021/14174

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık ... hakkında müşteki Bilal Aydın’a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin aleyhe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın kovuşturma aşamasında yapılan sorgusunda, müştekilerin zararını gidermek istediğini bildirdiği, aynı duruşmada hazır bulunan müşteki Bilal Aydın’ın ise ifadesinde, zararın giderilmesi talebinde bulunmaması karşısında, mahkemece sanık ... hakkında müşteki Bilal Aydın’a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümde de TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanmasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa yargılama gideri olarak yükletilen müdafiilik ücretinin, kovuşturma aşamasında sanığı savunmak üzere avukatın görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve sanığa ileride haksız çıkması durumunda müdafii ücretine hükmedileceğine ilişkin yasal ihtaratta bulunulması gerektiği halde, sanığa bu ihtarat yapılmadan yazılı şekilde müdafii ücretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,