Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/12235 K.2021/13537

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamındaki suçun 5237 sayılı TCK'nın 106/1. maddesinin 1.cümlesinde yazılı tehdit suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alınan bu suçtan dolayı uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekkerrür hükümlerinin uygulanması gerekeceği, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki İstanbul 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2009 tarih ve 2006/734 Esas - 2009/1163 Karar sayılı ilamı uyarınca TCK'nin 265/1. maddesi uyarınca verilen 5.400 TL adli para cezasının tekerrüre esas olduğu ve bu mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması lüzumu,